Okres wieku starczego tak jak inne okresy ma własne charakterystyczne objawy, które odróżniają ten czas od czasu poprzedniego. Przede wszystkim skóra człowieka starszego jest bardzo specyficzna. Charakteryzuje się bardzo cienką strukturą, i oczywiście nie jest gładka. Jest pomięta, traci elastyczność i zazwyczaj jest wysuszona. Twarz człowieka starszego jest pomarszczona, ale dodatkowo jeszcze pokryta czarnymi plamkami, które są wynikiem zmian, jakie zachodzą w warstwie właściwej skóry. Człowiek starszy ma sylwetkę pokurczoną a jego chód jest bardzo niepewny. Może czasami tracić równowagę, dlatego opieka jest w tym czasie jak najbardziej wskazana. Ciężar ciała przechylony jest to przodu, więc sylwetka nie jest prosta jak struna. Również narządy zmysłu tracą na jakości. Człowiek ma problemy ze wzrokiem, mniejsza zdolność tego narządu to wynik zmętnienia rogówki oka oraz soczewki. Następnym narządem, który w tym czasie szwankuje to słuch. Powinniśmy przede wszystkim dbać o czystość narządu słuchu a także dołożyć wszelkich strarań, aby dana osoba zawsze czuła się w towarzystwie pewnie. Smak, węch oraz dotyk w tym czasie najmniej tracą na swojej intensywności, ale trzeba się z tym liczyć, że nie są już tak bardzo czułe. Dotyk to narząd, który najdłużej utrzymuje się w bardzo dobrej kondycji i czasami jest jedynym sposobem komunikacji.